พาร์สัน เริ่มทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่ด้วยความจำเป็นทางหน้าที่ 4 ประการ คือ AGIL
AGIL
หน้าที่คือ
ภารกิจที่ซับซ้อนที่มุ่งไปสูการตอบสนองต่อความต้องการ หรือสู่ความจำเป็นของระบบ พาร์สัน
เชื่อว่า มีหน้าที่ ๆ จำเป็นจริงอยู่ 4 อย่างคือ
1.
Adaptation (การปรับตัว) ระบบต้องปรับเข้ากับความจำเป็นเร่งด่วน (ฉุกเฉิน) จากภายนอนสถานการณ์
ต้องปรับเข้ากับสิ่งแวดล้อมและปรับสิ่งแวดล้อมไปสู่ความจำเป็น
2.
Goal Attainment
(การบรรลุเป้าหมาย)
ระบบต้องกำหนดและบรรลุเป้าหมายเบื้องต้น
3.
Integration (บูรณาการ) ระบบต้องสร้างระบบความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ขององค์ประกอบต่างๆ คือ
ต้องจัดความจำเป็นพื้นฐานทั้ง 3 ตัวคือ AGL ให้สอดคล้องกัน
4.
Latency
(Pattern Maintenance) การรักษาแบบแผนไว้ ระบบต้องธำรงไว้ รักษา
ฟื้นฟู ทั้งการกระตุ้นปัจเจกชน และแบบแผนทางวัฒนธรรม ที่สร้างและสนับสนุนแรงจูงใจนั้น
สิ่งจำเป็นพื้นฐานเหล่านี้ เชื่อมกับระบบอินทรีย์ 4 ประการ คือ
1.
ระบบอินทรีย์ทางชีวภาพ (Biological) + ระบบการปรับตัว (Adaptation)
2.
ระบบบุคลิกภาพ (Personality
System) + การบรรลุเป้าหมาย (Goal
Attainment)
3.
ระบบทางสังคม
(Social System)
+ บูรณาการ (Integration)
4.
ระบบทางวัฒนธรรม (Cultural
System) + การรักษาแบบแผน (The
Pattern Maintenance)
โครงสร้างของระบบการกระทำหลัก
ระบบการกระทำ
ความคิดของพาร์สันชัดเจน่มากในเรื่องของระบบการกระทำซึ่งเราสามารถแบ่งออกเป็น
2 ลักษณะ คือ
1.
ระดับล่าง
(A
& G) เป็นพื้นฐานสำหรั้บระดับข้างบนนและจำเป็นสำหรับระดับบน
2.
ระดับบน
(L
& I) คอยควบคุมระดับล่างตามลำดับชั้น
ระบบสังคม (Social
System) = แนวความคิดของพาร์สันในเรื่อง “ระบบสังคม” เริ่มที่จุดเล็ก ๆ คือ การปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวเรา (Ego)
กับผู้อื่น (Atter ego) เขาจึงนิยามคำว่า “Social System”
ดังนั้น
“ระบบสังคมประกอบไปด้วยคนหลาย
ๆ คน
มาปฏิสัมพันธ์กัน ในสถานการณ์อันใดอันหนึ่ง
ผู้กระทำได้รับแรงจูงใจในแนวโน้มมีความพึงพอใจสูงสุด ถูกกำหนด
และเชื่อมต่อในระบบที่มีสัญลักษณ์ทางมีโครงสร้างวัฒนธรรม และร่วมกันอยู่”
ความหมายของพาร์สัน
ประกอบไปด้วยตัวหลัก 5
ตัว คือ
1. Acton
3. Environment
= สภาพแวดล้อม 4. Optimization
of gratification = ความพึงพอใจสูงสุด 5. Culture
= วัฒนธรรม
สรุปก็คือ ระบบสังคม
(Social System)
ระบบสังคม (Social
System) คือ การปฏิสัมพันธ์กันทางสังคม ภายในระบบบการปฏิสัมพันธ์นั้น พาร์สันเน้นที่ บทบาทและสถานภาพ เป็นเรื่องใหญ่
สถานภาพ หมายถึง
ตำแหน่งทางโครงสร้างภายในระบบของสังคม
บทบาท หมายถึง
สิ่งที่ผู้กระทำ ๆ ตามสถานภาพผู้กระทำ ตามทัศนะของพาร์สัน
จึงเป็นส่วนหนึ่งในสถานภาพและบทบาทภายในระบบสังคม
นอกจากนี้แล้ว พาร์สัน
ยังสนใจองค์ประกอบของโครงสร้าง
ได้แก่ ลักษณะส่วนรวม (Collectivities) บรรทัดฐาน (Norm)
ค่านิยม (Values)
พาร์สัน ยังสนใจเกี่ยวกับวิธีที่จะนำโครงสร้างทั้ง 3 ประการข้างต้น ไปสู่ผู้กระทำให้ได้ นั่นคือ กระบวนการ, ขัดเกลาทางสังคม (Socialization) และกระบวนการการปลูกฝัง (Internalization) ให้มีประสิทธิภาพ
เพื่อได้ให้สมาชิกในสังคมได้เกิดความสำนึกต่อสังคม
นั่นหน้าที่ของโครงสร้างของบทบาทและค่านิยมสำคัญของระบบทางสังคม
อีกวิธีหนึ่งที่จะทำให้ประชาชนในสังคมปฏิบัติตามบรรทัดฐานและค่านิยม คือ
การควบคุมทางสังคม (Social Control)
แต่ควรใช้เพียงเล็กน้อย
และในสถานการณ์ที่เหมาะสมเท่านั้น
ระบบที่ยืดหยุ่นจะทำให้ระบบแข็งเกร็ง
และบูรณาการในตัว
สรุป
การขัดเกลาทางสังคมและการควบคุมทางสังคมจึงเป็นกลไก (เครื่องมือ) อย่างดีที่จะทำให้ระบบทางสังคมอยู่ในดุลยภาพ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น